Ιστορίες απ’ το χωριό… (3)

Ποιηματάκι(;) ομοιοκατάληκτο…

20150502_143304

Τσουλουφρίζομαι για ‘σένα

    βρε χρυσόμαλλη κοπέλα.

    Τσουλουφρίζομαι σου λέω,

    σαν μαγκάλι σιγοκαίω!

    Αχ, και ‘χει πάρει το κρασί μου

    κι η καψάλα η ξερή μου

    και δεν ξέρω πώς και τι,

    να σου δώσω σαν θα ‘ρθείς.

-Είσαι γέρος και φτωχός,

   σ’ ανταριέμαι στο λεπτό!

-Έχω και ‘να αγροτικό,

   μες στις τζούμες ειν’ κι αυτό!

    Δεν το μάχεσαι το ξέρω,

    και γι’ αυτό θα σιγοκλαίω!

-Σα μουχλάτσα ειν’ η ζωή σου,

   και σαν μπλάνα το κορμί σου,

   γι’ αυτό φεύγω μια και δυο

   έναν μπρούκλη για να βρω!

Λεξιλόγιο:

Τσουλουφρίζομαι= καίγομαι

μαγκάλι= μέσο θέρμανσης

έχει πάρει= έχει χαλάσει (κυρίως για το κρασί)

καψάλα= ψωμί με λαδορίγανη ψημένο στη σόμπα (τέλειο!)

ανταριέμαι= αρνούμαι

τζούμες= γούβες στο αυτοκίνητο

δεν το μάχομαι= δεν μ’ αρέσει

μουχλάτσα= παλιόκαιρος με υγρασία και συννεφιά (θα βρέξει;)

μπλάνα= πατημένη κοπριά, που παραμένει στο μαντρί για μήνες ( πατημένη: πώς, πότε, γιατί και από ποιόν δεν ξέρω…)

Μαρίνα Π.

 

 

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s